=== เงินตราสยาม ภาคที่ ๙ === My collection of Siam Banknotes ภาคพิศดาร

TSwad's picture

ขอมอบ สคส ปี ๒๕๕๖ แด่ทุกท่านที่หลงเข้ามาอ่าน  ด้วยพระบรมฉายาสาทิสลักษณ์ ด้านข้าง ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวองค์ปัจจุบัน  บน ธนบัตรแบบ ๑๐

 

ธนบัตรรุ่นนี้มีแบบเดียวและราคาเดียวคือ  หนึ่งร้อยบาท และเป็นรุ่นที่พิมพ์สอดสีหลายสี สีสันและลายเส้นเจิดจ้ามาก ไม่ซีดไม่หมอง  พระพักตร์และท่วงท่าดูแจ่มจรัสและสง่างาม   ด้านหลังเป็นภาพเรือสุพรรณหงส์ ทรงภู่ห้อย งามชดช้อย ลอยหลังสินธ์ุ....   เริ่มออกใช้เมื่อพุทธศักราช ๒๕๑๑  พิมพ์ที่บริษัท โทมัส เดอ ลา รู จำกัด เป็นครั้งสุดท้าย โดยธนาคารแห่งประเทศไทยได้เริ่มก่อตั้งโรงพิมพ์ธนบัตรแห่งชาติ  (ที่วังบางขุนพรม???) เพื่อพิมพ์ธนบัตรรุ่นต่อมา  (แบบ ๑๑)

ส่วนที่เกริ่นไว้ว่าเป็นภาคพิศดาร เพราะเหตุที่ราชอาณาจักรสยามเคยกว้างใหญ่ไพศาล  ครอบคลุมดินแดนประเทศราษณและแว่นแคว้นต่างๆ อาทิ ล้านช้าง ล้านนา มลฑลพายัพ สิบสองจุไทย ประลิส  ตะนาวศรี กลันตัน  ตรังกานู ด้วยเหตุที่ท้องถิ่นเหล่านี้มีเงินตราของตัวเองและบางครั้งก็เกิดการซื้อขายข้ามภูมิภาค  ทำให้รัฐบาลสยามต้องรับรองและกำหนดอัตราแลกเปลี่ยน   เกิดการไหลเวียนของเงินตราต่างๆเหล่านี้

 เบี้ยโรงบ่อนชาวบ้านจับจ่ยใช้สอยแทนเงินปลีก  อักษรจีนน่าจะเป็นแซ่สกุลของนายบ่อน  วัสดุทำจากกระเบี้ยงเคลือบจากเมืองจีน (white china clay)

เงินเจียง เงินเชียง  หรือเงินขาคีม  ใช้สอยกันแถบล้านนา  บริเวณที่เป็นจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ไปถึงเชียงตุงในเมียนม่า   วัสดุทำจากเงิน  ทองแดง และดีบุก  ชิ้นนี้น้ำหนัก ๖๒ กรัม  ซึ่งเท่ากับ ๔  บาท หรือ  ๑ ตำลึง

อักขระที่เห็นเป็นคำว่า "แสน"  (กลับหัว)  สันนิฐานว่าเป็นตราของ อาณาจักรเชียงแสน

เงินฮ้อย ใช้จ่ายกันแถบล้านช้าง หรือประเทดลาวในปัจจุบัน  ส่วนใหญ่ในรูปเป็นวัสดุโลหะผสม  อันล่างสุดเป็นเนื้อเงินค่อนข้างบริสุทธิ

 

 

สตางค์ปลีก หรือ อีแปะสมัยแมนจู  อักษรจีนจารึกนามฮ่องเต้เฉียนหลง  (แถวบน)  และฮ่องเต้ กว่างสู่  (แถวล่าง)
จับจ่ายกันแถบล้านนาที่ติดต่อกับยูนนานและแดนสิบสองปันนา  อนึ่ง อีแปะแบบเดียวกันนี้เดินทางมาอเมริกากับกรรมกรจีนยุคสร้างทางรถไฟเมื่อ ๑๕๐ ปีที่แล้ว

 

 

Undefined